تحقیقات اخیر نشان داده است که مسافران هوایی اغلب در طول تاکسی و در باند فرودگاه در معرض سطوح بسیار بالایی از آلودگی ذرات بسیار ریز (UFP) قرار میگیرند. این ذرات بسیار ریز، کوچکتر از ۱۰۰ نانومتر (۰.۱ میکرومتر)، میتوانند به راحتی از فیلترهای معمولی عبور کرده و به اعماق ریهها نفوذ کنند و به طور بالقوه منجر به خطرات سلامتی طولانی مدت شوند.
اگرچه ماسکهای N95 در درجه اول برای فیلتر کردن ذرات به کوچکی ۰.۳ میکرومتر (۳۰۰ نانومتر) طراحی شدهاند، اما همچنان سطح قابل توجهی از محافظت در برابر ذرات بسیار ریز را فراهم میکنند. به دلیل اثر حرکت براونی، ماسکهای N95 میتوانند ذرات حتی کوچکتر را نیز مؤثرتر از حد انتظار جذب کنند.
غلظت ذرات بسیار ریز به ویژه در هنگام تاکسی کردن هواپیما، به ویژه هنگامی که هواپیما در حالت آماده به کار یا پشت سر هواپیمای دیگری است، بسیار زیاد است. موتورهای هواپیما ترکیبی از آلایندهها، از جمله ذرات معلق (PM)، ترکیبات آلی فرار (VOCs) و بخارات سوخت را آزاد میکنند. این آلایندهها، به ویژه VOCs، میتوانند به داخل کابین نفوذ کرده و کیفیت هوا را در هنگام برخاستن و فرود به طور قابل توجهی کاهش دهند.
اگرچه سطح PM2.5 معمولاً در فرودگاهها اندازهگیری میشود، اما این ذرات ارتباط مستقیمی با ذرات بسیار ریز که تشخیص آنها دشوارتر است، ندارند. PM2.5 اغلب به عنوان یک معیار غیرمستقیم برای ذرات بسیار ریز استفاده میشود، زیرا وجود آنها با غلظت ذرات کوچکتر مرتبط است. با این حال، خطرات سلامتی مرتبط با ذرات بسیار ریز بیشتر به تعداد و مساحت سطح آنها مربوط میشود تا به جرم آنها.
اگرچه ماسکهای N95 در فیلتر کردن ذرات بسیار ریز بینقص نیستند، اما همچنان محافظت مؤثری در برابر آلایندههای مختلف موجود در هوا ارائه میدهند. استفاده از ماسک N95 در هنگام تاکسی کردن، برخاستن و فرود هواپیما میتواند به کاهش قرار گرفتن در معرض ذرات معلق و VOC های مضر کمک کند. برای مسافرانی که به ویژه به آلودگی هوا حساس هستند، مانند افرادی که حالت تهوع یا علائم تنفسی دارند، این اقدام احتیاطی ساده میتواند محافظت ارزشمندی در برابر سطوح بالای آلودگی ذرات بسیار ریز موجود در این مراحل پرواز ایجاد کند.
